Paard als intermediair
Reeds bij de oude Grieken (400 voor Chr.) was bekend dat paardrijden en het omgaan met paarden een belangrijke rol kunnen spelen in de opvoeding en in de persoonlijkheidsontwikkeling. In Nederland is intussen ook al jaren bekend dat paardrijden een therapeutisch effect kan hebben op gehandicapte mensen, zowel op lichamelijk als psychisch vlak. Steeds meer wetenschappelijk onderzoek wordt gedaan naar de effecten van het gebruik van het paard als therapeutisch middel. Vele technieken zijn inmiddels wetenschappelijk aangetoond en geaccepteerd.
Het paard is een vluchtdier en moet vanuit die functie erg alert zijn op zijn omgeving. Het heeft dus een hele hoge sensitiviteit ontwikkeld. Daardoor reageert het paard direct op het gedrag, de attitude, en de lichaamstaal van de mens met wie hij samenwerkt. In die samenwerking tussen paard en cliënt kunnen door de coach interventies worden gedaan die mogelijk de aanzet kunnen zijn tot bewustwording of inzicht in eigen gedrag en eigen lichaamstaal. Lichaamstaal is een afspiegeling van de eigen innerlijke balans. Omdat onze communicatie naar anderen voor 60% of meer beïnvloed wordt door lichaamstaal besteden wij veel aandacht aan het krijgen van inzicht in die innerlijke balans. Om zich vervolgens bewust te worden van mogelijke blokkades of belemmeringen die van invloed kunnen zijn op houding en gedrag en daarmee op het functioneren of disfunctioneren.
Het paard kan als intermediair en leermeester zowel ingezet worden bij individuele coaching als bij trainingen. Het paard kan verschillende functies hebben, afhankelijk van de fase in het traject, zoals motivator, stimulator, katalysator, meta-model etc.